مقصود روايتى است كه از مولانا الصادق عليه السلام به سند ضعيف روايت شده ولى از نظر ما اقوى اينست كه مدّت استتابت مقيّد و محدود است به مقدارى كه اميد بازگشت وى به اسلام مىباشد ولى پس از يأس از آن وى را بقتل بايد رسانيد ولو لحظه و ساعتى پس از ارتداد باشد منتهى در عين حال تا سه روز اگر بر او صبر كنند شايد بهتر باشد چه آنكه اميد و رجاء بازگشت او در اين مدّت هست و سه روز وارد در روايت را نيز مىتوان بر استحباب حمل كرد . قوله : فان تاب : يعنى مرتد . قوله : فى المروىّ عن الصادق عليه السلام : اينروايت را مرحوم صاحب وسائل در ج ( 18 ) ص ( 548 ) باينشرح روايت نموده : محمّد بن يعقوب ، از عدّه‌اى اصحاب ، از سهل بن زياد ، از محمّد بن الحسن بن شمّون ، از عبد اللّه بن عبد الرّحمن ، از مسمع بن عبد الملك ، از مولانا ابى عبد اللّه عليه السلام قال : قال امير المؤمنين عليه الصلاة و السّلام : المرتدّ عن الاسلام تعزل عنه و لا توكل ذبيحته و يستتاب ثلاثة ايّام ، فان تاب ، و الّا قتل يوم الرّابع . قوله : بطريق ضعيف : يعنى بسند ضعيف . وجه ضعف سند در اين حديث وقوع سهل بن زياد آدمى در آن است كه وى عامّى مىباشد . قوله : و الاقوى تحديدها : ضمير مؤنث در [ تجديدها ] بمدّت استتابة مىباشد . قوله : بما يؤمّل معه عوده : كلمه [ يؤمل ] يعنى اميد آن هست و